Chill!

Wie houdt er niet van chillen? Relaxen, even helemaal niets doen en niets hoeven! Je laat de boel de boel, je hoeft niets te regelen of te bereiken. Lekker achteroverleunen, je spieren ontspannen en jezelf laten wegzakken in de luchtzak onder je, de kussens. Niet reageren op de dingen om je heen, niet deelnemen aan het gesprek. Dat komt later wel weer. Nou, dat is dus meditatie, hè!? Ik meen het: je zou meditatie zo precies kunnen omschrijven. Chillen in bewustzijn.

Dat is wat je doet als je mediteert — namelijk vrij weinig. Een beetje zitten. Het allemaal laten gebeuren. Gewoon kijken. Zitten en uitrusten. Ook dat gesprekje in je hoofd lekker laten uitkletsen, en maar zien.

Wakker blijven, dat wel, want anders is het slapen — en dat is onbewust chillen, terwijl we juist bewust willen chillen. Alle gedachten als vliegtuigen zien opstijgen, maar er niet instappen. Gewoon blijven waar je bent. Alle pijntjes in je lijf zien komen en gaan, maar je hoeft er even niets mee, want je bent aan het rusten in bewustzijn. Die staat waarin niets anders hoeft te zijn dan hoe het is.

Want wat kost het een energie om te willen dat dingen anders zijn! En daar doen we nu even niet aan: het is zoals het is. Is er een zootje ergens in je keuken of je leven? Lekker zo laten zijn. Daar rust een mens van uit: niets hoeven te veranderen aan de huidige situatie. Geen gevecht aangaan, maar in de chillstand blijven. Lekker ademen en naar die vieze keuken kijken — en er oké mee zijn.

En zoals je nooit na een hangmoment gaat evalueren hoe dat precies was voor je, zo hoeft chillen in bewustzijn of meditatie, geen gewenst resultaat te hebben. Ook dat laten we lekker. Soms word je energieker, soms rustiger. Het maakt allemaal niet uit, snap je!? Want terwijl jij je eventjes terugtrekt uit de dingen van dag, gebeurt er genoeg in je hoofd en in je lijf.

Probeer het uit! En onthoud: vooral niet je best doen, hè!