In roerige tijden zoals deze is het fijn je even te realiseren dat er dino’s bestonden.

And just like that… voel ik me ineens Carry Bradshaw.

De rolstoel had ik als eerste in huis en dat was meteen een leuk speeltje, want wanneer hebben we nou een rolstoel?

Mijn oma werd geboren in 1889, of misschien 1888, dat weet ik niet precies. 

Ik hou van tijdreizen en mijn dagboek teruglezen is zo’n tijdreis.

En toen was ik ineens mijn vaders overhemd aan het strijken.

We hebben allemaal 'iets' met de zee. Ik ook. Het staren naar die eindeloze horizon heeft iets rustgevends.

Ik geloof dat ik aan het studeren ben. Ja, volgens mij ben ik echt aan het studeren.

Geen geld om de stoelen opnieuw te bekleden.

We zitten veel in ons hoofd, maar wat leren we daar eigenlijk van?

Wat zou ik graag tegen mijn vader zeggen dat ik nu ook van vijgen hou.

Ik weet het. Het is zo makkelijk gezegd; wees toch gewoon gelukkig, je hebt alles wat je hartje begeert! Kijk om je heen.

Zo, dat ging snel.

Het is zaterdagochtend, en dan weet je het wel. Beetje uitslapen.

Het wonder van de wereld, groeit nu in jouw buik.

Het hoeft geen geheim te zijn; ik wilde vroeger kapster worden.

Twee jaar geleden bevond ik mij aan de andere kant van gezondheid.

Geen idee wat ik vanavond weer moet maken.

Goedemorgen, werkse vandaag.

De bloemen lagen uitgespreid over de kist.